W prawie rodzinnym obowiązuje zasada, która skutecznie psuje plany „optymalizatorów”: liczy się nie to, ile rodzic faktycznie zarabia, lecz ile może zarabiać.

Co mówi prawo?

Art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jasno wskazuje, że zakres alimentów zależy od możliwości zarobkowych i majątkowych, a nie od aktualnego paska z wypłaty. To fundamentalna różnica – i często decydująca o wyniku sprawy.

Kiedy sąd patrzy „ponad” dochód?

Jeżeli rodzic świadomie:

• zmienia pracę na gorzej płatną,

• ogranicza etat bez racjonalnego powodu,

• pracuje poniżej swoich kwalifikacji,

sąd nie daje się nabrać na procesowe minimum. Oceni potencjał, czyli to, ile dana osoba mogłaby realnie zarabiać przy pełnym i uczciwym wykorzystaniu swoich możliwości.

Efekt? Alimenty mogą być ustalone na poziomie wyższym niż faktyczne dochody. Bez naruszania prawa. Bez nadinterpretacji. Z pełną aprobatą orzecznictwa.

Po co to rozwiązanie?

To mechanizm ochronny – dla dziecka, nie dla systemu. Ma zapobiegać sytuacjom, w których rodzic „zuboża się na papierze”, żeby uniknąć odpowiedzialności finansowej. Kreatywna księgowość w prawie rodzinnym kończy się zwykle krótkim uzasadnieniem i wysokim rozczarowaniem.

Jeżeli sprawa dotyczy alimentów, ich obniżenia albo podwyższenia – warto wiedzieć, że sąd widzi więcej niż tylko PIT.

Wyjaśniam prawo rodzinne.
📞 605 836 220
✉️ kontakt@adwokat-lecyk.pl
📍 adwokat Łukasz Lecyk – biuro Warszawa / Lublin
🌐 Media i więcej: https://linktr.ee/adwokat_lecyk

#adwokat #dziecko #Warszawa #alimenty #prawoRodzinne