Zgodnie z przepisem art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Obowiązek alimentacyjny obciąża zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych – obciąża bliższych stopniem przed dalszymi. Krewnych w tym samym stopniu obciąża obowiązek alimentacyjny w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym.

Najlepiej widać to na poniższych przykładach:

Przykład 1. Jaś ma 5 lat. Ma rodziców. To rodzice powinni łożyć alimenty na Jasia – w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Przykład 2. Jan ma 25 i świetnie prosperującą firmę. Jego ojciec nie żyje, matka ma jedynie skromną rentę. Znajduje się niedostatku. Jan powinien pomóc matce. Ale uwaga! Do świadczeń alimentacyjnych uprawniony jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Gdy matka Jana znajdzie dobrą pracę,, obowiązek alimentacyjny wygasa. Ta zasada nie dotyczy małoletniego dziecka, któremu alimenty należą się ZAWSZE (poza pewnym wyjątkami, ale na potrzeby tego przykładu nie będę o tym pisał ;-))

PS. Alimenty przysługują niekiedy byłemu małżonkowi, ale o tym innym razem (przepis art. 60 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego)

Pytania? Skontaktuj się z adwokatem zajmującym się alimentami w Lublinie.